Ο αγώνας Μιλάνο-Σαν Ρέμο σηματοδοτεί κάθε χρόνο την έναρξη των κλασικών μονοήμερων αγώνων της επαγγελματικής ποδηλασίας και είναι ο πρώτος  από τoυς ιστορικούς αγώνες με την ονομασία “monuments”.

H εκκίνηση γίνεται από την πόλη του Μιλάνου, μπροστά  από το περίφημο κάστρο Sforzesco και παραδοσιακά δια μέσου της via Chiesa Rossa   μετά από μια σύντομη  βόλτα μέσα στην πόλη φτάνουν στο χιλιόμετρο 0.
Ο αγώνας αυτός μαζί με τον γύρο της Ιταλίας ,και τον γύρο της Λομβαρδίας, αποτελούν τους σημαντικότερους ποδηλατικούς αγώνες της Ιταλίας .
Η πόλη του Μιλάνου έχει άμεση σχέση  και με τους τρεις, σημειωτέων στις  29 Μαΐου θα γίνει εκεί ο τερματισμός του Giro.
Η διαδρομή μέχρι το Σανρέμο είναι από τις όμορφες που υπάρχουν. Πανέμορφα τοπία ιστορικές πόλεις, τα γνωστά  Capi  δηλ. οι λόφοι δίπλα στην θάλασσα που κάνουν ζωή των ποδηλατών ακόμη πιο δύσκολη, η Via Aurelia, τα τούνελ όπως αυτό του  Tourchino που είναι και το υψηλότερο σημείο της διαδρομής 532μ. που στο παρελθόν έχει δημιουργήσει πολλά προβλήματα στους διοργανωτές  είτε  λόγω κατολισθήσεων, είτε λόγω χιονιού και βέβαια η Ιταλική Ριβιέρα με το Σανρέμο!!
Νομίζω ότι καμία άλλη μονοήμερη κλασσική δεν συνδυάζει όλα αυτά, και ίσως  για αυτό η Classicissima  είναι η αγαπημένη των Ιταλών.
Η κρατική τηλεόραση  RAI  επί 4 ημέρες πριν τον αγώνα έκανε εκτενή αφιερώματα σε προηγούμενες  διοργανώσεις  και αναλύσεις.
Ίσως να είναι η “ευκολότερη” από τις μονοήμερες, αλλά είναι η πιο γρήγορη, η πιο περίπλοκη ειδικά στα τελευταία 30 χιλ. και η πιο μεγάλη.

Νικητές τα τελευταία 10 – 12 χρόνια αναδεικνύονται, σε αντίθεση με παλιότερα, συνήθως  οι σούπερ σπρίντερ  που είναι και καλοί  finisher π.χ.  Zapel,  Petacchi, Cipollini , Bettini, Freire, Cancellara, Cavendish , και για αυτόν το λόγω φέτος το μεγάλο φαβορί ήταν  ο Βέλγος  Fillip Gilbert, o οποίος έχει κάνει   την περασμένη χρονιά  εκπληκτικές νίκες και συνδυάζει όλα τα χαρακτηριστικά για μια νίκη στον Μιλάνο-Σαν Ρέμο. Τελικά κατετάγη  3ος, μετά από μια πολύ δυνατή αναμέτρηση, ειδικά  στο τελευταίο χιλιόμετρο, με 4 Ιταλούς, τον  Cancellara και τον  Αυστραλό Matthew Goss, ο οποίος ήταν και ο τελικός νικητής.
Ο φετινός αγώνας Μιλάνο – Σανρέμο τίμησε δεόντος τα θύματα  της  μεγάλης καταστροφής  από τον σεισμό και το τσουνάμι  που έπληξαν την Ιαπωνία, τηρώντας ένα λεπτό σιγή πριν την εκκίνηση. Επίσης και οι 198  ποδηλάτες που  πήραν μέρος  υπέγραψαν  πάνω στην Ιαπωνική σημαία και την έδωσαν στον 33χρονο  πρωταθλητή  της Ιαπωνίας  Takashi Miyazawa  ο οποίος κλαίγοντας  άνοιξε τον αγώνα. Κάτι επίσης που για πρώτη φορά γίνεται, οι διοργανωτές  αποτύπωσαν  στο σημείο του τερματισμού  μια μεγάλη Ιαπωνική σημαία.

Ο τερματισμός  από το 2008  γίνεται στην παραλία του Σανρέμο  Lungomare Italo Calvino (προς τιμή του μεγάλου Ιταλού συγγραφέα  Italo Calvino που έζησε για μεγάλο διάστημα  στο Σαν Ρέμο)  και όχι  στην περίφημη via Roma , που από το 1948  παραδοσιακά  γίνεται.
Ο λόγος είναι ότι στην via Roma  γίνονται έργα, αλλά και λόγω της διαμαρτυρίας των καταστηματαρχών ότι ο δρόμος κλείνει για 2 ημέρες!

1η  νίκη στην ιστορία του Μιλάνο-Σανρέμο  για Αυστραλό ποδηλάτη από τoν Matthew Goss
Eίναι ο πρώτος μη Ευρωπαίος ποδηλάτης  που κερδίζει  τον αγώνα.
Μέχρι τώρα 51 μη Ιταλοί έχουν αναδειχθεί νικητές και με τη νίκη τουGoss 52.
1η ώρα του αγώνα και η μέση ταχύτητα των τεσσάρων αποσπασμένων από το κυρίως γκρουπ είναι 47,100 χιλ/ώρα.
Οι  τέσσερεις ποδηλάτες ήταν ο Ιάπωνας  Miyazawa, o Ιταλός  de Marchi, ο Βέλγος  Nico Sijmens  και ο Ρώσος  M.Ignatiev .
Tούς αναφέρω διότι πάνω από 210 χιλ.  ήταν μπροστά, και μάλιστα η διαφορά τους από το γκρουπ έφτασε να είναι και 18 λεπτά.
Ο δε Ιάπωνας συνέχισε να μάχεται μέχρι  και τα τελευταία 25χιλ. στο δεύτερο γκρουπ .

2  λόφοι, αυτοί της Cipressa 27,7 χιλ, και του   Poggio di Sanremo 17,12 χιλ. πριν από τον τερματισμό  αντίστοιχα, έχουνε κρίνει πολλές φορές τους νικητές του αγώνα. Εδώ έχουμε τις επιθέσεις από τους επίδοξους νικητές, εδώ κρίνονται και δοκιμάζονται οι δυνάμεις των ποδηλατών , εδώ έχουμε τις πιο άσχημες πτώσεις ,ειδικά στην κατάβαση της Cipressa που οι στροφές της είναι διαδοχικές και  κλειστές .

Χαρακτηριστικά αναφέρω τον πολύ άσχημο τραυματισμό του Ιταλού   Andrea Moletta  το 2007 που καρφώθηκε κυριολεκτικά σε έναν στύλο σε μία κλειστή δεξιά στροφή της κατάβασης της  Cipressa.
Στους δύο αυτούς λόφους πολλοί ποδηλάτες έχουν γράψει ιστορία. Όπως ο γνωστός μας και συμπαθής  Paolo Bettini που το 2003 κέρδισε τον αγώνα και στα επόμενα 5 χρόνια πρωταγωνιστούσε στις επιθέσεις και στην Cipressa και στο Poggio.

Tην φετινή χρονιά  πρώτος πέρασε την Cipressa o Oυκρανός Popovych, ο παλιός  βοηθός του Lans Armstrong με την ομάδα της Discovery Channel, και το Poggio o Βέλγος van Avermaet   που μας έκανε να πιστεύσουμε ότι  μπορεί να κερδίσει, κατεβαίνοντας τις βρεγμένες στροφές του Poggio  με μεγάλο ρίσκο. Αλλά  το ίδιο ακριβώς έκαναν και οι Cancellara, Ballan, Gilbert, Pozzato, Nibali, Goss, Scarponi και ο εκπληκτικός Γάλλος Offredo της Fdj.

Tα 5 δεύτερα διαφοράς του Βέλγου van Avermaet   αποδείχτηκαν όμως ότι ήταν πολύ λίγα  για να κερδίσει και έτσι ηρθε τελικά 9ος  με 3΄΄ διαφορά.

Τελευταίος Βέλγος που νίκησε το Μιλάνο-Σανρέμο ήταν ο Αndrey Tchmil το 1999 και ήταν ο μεγαλύτερος σε ηλικία νικητής στην ιστορία, 36 ετών και 3 μηνών.

3,7 %   η μέση κλήση της ανάβασης στο Poggio, και  8% η μέγιστη.

3 αρχηγούς  κατέβασε για τον αγώνα η αμερικανική ομάδα της  Garmin-Cervelo. Tους σουπερ σπρίντερ, Αμερικανό  Tyler Farrar, τον Αυστραλό Heinrich Haussler και τον  Νορβηγό  Hushovd. Nα θυμίσω ότι το 2009 ο  Ηaussler έχασε  για 12 εκατοστά την πρώτη θέση στον ίδιο αγώνα από τον Cavendish, ενώ ο Ηushovd  ηρθε τρίτος.

Το πολύ υψηλό επίπεδο  της επαγγελματικής ποδηλασίας επιτρέπει   πλέον στις ομάδες να έχουν πάνω από δύο αρχηγούς, και η ειδικά η συγχωνευμένη εφέτος  Garnin-Cervelo  μαζί την HTC- Hihgroad και την ΒMC θα  μονοπωλήσουν  τα σπρίντ.

4    ποδηλάτες στην ιστορία έχουν κερδίσει  το Μιλάνο-Σανπέμο  φορώντας την  φανέλα  του παγκόσμιου πρωταθλητή  
1.    Αlfredo Binda (1931)
2.    Endy Merckx (1972,1975)
3.    Felice Gimondi (1974)
4.    Giuseppe Saroni  (1983)
Ο Thor Hushovd προσπάθησε να γίνει ο πέμπτος της παρέας αλλά  η πτώση του στην κατάβαση του le Manie 91,1 χιλ. πριν το τέλος  του στοίχησε αρκετά.

Η πτώση αυτή στην έξοδο του le Manie  ήταν μαζική λόγω της  ολισθηρότητας του δρόμου από την  λίγη βροχή που είχε προηγηθεί.

4 μηχανές  της RAI  κάλυπταν ζωντανά τον αγώνα, συν μία ακόμη που έδειχνε τις χρονικές διαφορές. Εκτός αυτών υπήρχαν 3 ελικόπτερα, για την εναέρια κάλυψη και ένα αεροπλάνο για την αναμετάδοση του σήματος.

5η  χρονιά χωρίς νίκη για τους Ιταλούς. Τελευταίος Ιταλός που νίκησε ήταν ο Filippo Pozzato, ο  επονομαζόμενος  και pipo, το 2007. Στον φετινό αγώνα κατέλαβε  την 4η θέση. Οι Ιταλοί συνολικά έχουν νικήσει 50 φορές.

Το ρεκόρ  όλων των εποχών το έχει, ποιος  άλλος, o Endy Merckx   με 7 νίκες (1966-67-69-71-72-75-76).

5  δευτερόλεπτα ήταν η χρονική διαφορά του Βέλγου van Avermaet   3,9 χιλ. πριν από τον τερματισμό, μπροστά από τον Nibali, Cancellara, Gilbert, Goss . O van Avermaet δεν είναι ένας τυχαίος ποδηλάτης, πρίν 2 βδομάδες έκανε πολύ καλή εμφάνιση τόσο στον αγώνα  Tirreno-Adriatico (29ος ) ,που θεωρείται η μικρή αδελφή του Γύρου της Ιταλίας ,όσο και στο περίφημο αγώνα με την ονομασία Montepachi Strade Bianche 190 χιλ.που γίνεται στην Τοσκάνη με τερματισμό την πόλη της Σιένα ,εδώ ηρθε 9ος .
Η Montepachi Strada Biache είναι η παλιά Εroica, που από το 2009 άλλαξε  όνομα.

Νικητής ήταν φέτος ο Βέλγος F.Gilbert.

Η Montepachi Strada Biache είναι χωρισμένη σε τομείς, όπως το Paris –Roubaix και ο γύρος της Φλάνδρας, και αντί για pave έχει τα sterrati, δηλ.λευκούς χωματινούς δρόμους  με ψιλό χαλίκι.

6 επαρχίες διασχίζει ο αγώνας Μιλανο-Σανρέμο, τις εξής: Milano, Pavia, Alessandria, Genoa, Savona και Imperia.

7  τούνελ  περνάνε οι ποδηλάτες, με χαρακτηριστικότερα το Turchino 180 μέτρα μήκος ,για το οποίο έχω αναφερθεί παραπάνω, και  το Castelleti 142 μέτρα μήκους 13,2 χιλ πριν το φινάλε. Αυτό το τούνελ σηματοδοτεί την είσοδο μετά από λίγο στο Poggio και  τον τερματισμό, και για αυτό η ένταση και η ταχύτητα εδώ είναι πολύ μεγάλη.

8    ποδηλάτες από κάθε ομάδα  επέτρεψαν οι διοργανωτές να λάβουν μέρος.

25 ομάδες  δηλ. 198 ποδηλάτες πήραν εκκίνηση, εκ των οποίων  156 τερμάτισαν και 42 εγκατέλειψαν.

9΄:30΄΄  είναι το ρεκόρ ανάβασης της Cipressa και έγινε το 2005 .

14η   νίκη  για την ομάδα της HTC-Highroad  για το 2011

14  Αυστραλοί ποδηλάτες   πήραν μέρος .

Το 1922  γυρίζεται το πρώτο  φιλμ και το 1954 γίνεται η πρώτη μετάδοση από την τηλεόραση  του αγώνα.

Το    1960  μπαίνει το Poggio στην διαδρομή,  το  1982 η Cipressa,και το 2008 η ανάβαση  της Manie.

To 1949 γίνεται ο τερματισμός για πρώτη φορά στην Via Roma με θριαμβευτή τον Fausto Copi,  και από το 2008   στην παραλία Lungomare Italo Calvino του Σανρέμο με νικητή τον Fabio Cancellara.

O πρώτος αγώνας Μιλάνο-Σανρέμο έγινε το  1907  από την Gazzeta dello Sport  με 33 ποδηλάτες στην εκκίνηση και νικητή τον Γάλλο Petit  Breton.

Θα επανέλθω με τις κλασικές  του Βελγίου.



ΤΑΣΟΣ    ΤΣΩΝΗΣ