Η κατανόηση των διαφορών ανάμεσα στις μυϊκές ίνες μπορεί να μας διαφωτίσει κάπως σχετικά με το γιατί δύο ταλαντούχοι ποδηλάτες όμοιου σωματικού βάρους, όπως οι Jan Ullrich και Alessandro Petacchi, μπορούν να έχουν τόσο διαφορετικές φυσικές ικανότητες ή να εξηγήσει πώς ο Lance Armstrong εξελίχθηκε από ποδηλάτης μονοήμερων κλασικών διαδρομών σε έξι φορές πρωταθλητή του Γύρου της Γαλλίας. Μπορεί επίσης να δείξει πώς η υιοθέτηση γρηγορότερου ρυθμού στα πετάλια μπορεί να βελτιώσει την απόδοση ορισμένων ποδηλατών. Η ένταση κατά την ποδηλασία δεν είναι μόνο λειτουργία που αφορά την αναλογία αεροβικής και μη αεροβικής απόδοσης ενέργειας, αλλά και λειτουργία που αφορά την επιστράτευση συγκεκριμένου τύπου μυϊκών ινών.

Τύποι μυϊκών ινών

Μέσα στις κατηγορίες βραδείας και ταχείας συστολής ο επιστήμονες έχουν αναγνωρίσει τρεις κύριους τύπους μυϊκών ινών στους ανθρώπινους μυς: τον Τύπο Ι, τον Τύπο ΙΙα και τον Τύπο ΙΙβ. Ο   Τύπος Ι είναι ίνες βραδείας συστολής, ενώ οι ίνες ταχείας συστολής υποδιαιρούνται στον Τύπο ΙΙα  και στον Τύπο ΙΙβ (βλ. Πίνακα).

•    ΤΥΠΟΣ Ι: Οι ίνες του Τύπου Ι ονομάζονται βραδείας συστολής επειδή το Vmax τους (μέγιστη ταχύτητα συστολής) είναι πιο αργό απ' ό,τι στις ίνες ταχείας συστολής. Οι ίνες αυτές, που ονομάζονται επίσης ίνες «αργής οξείδωσης», έχουν υψηλή αεροβική παραγωγική ικανότητα. Ο αεροβικός μεταβολισμός είναι μια πιο αποτελεσματική οδός ενέργειας απ' ό,τι ο μη αεροβικός, παρέχοντας περισσότερη ενέργεια ανά μονάδα καυσίμου και επιτρέποντας τη χρήση πολλαπλών τύπων καυσίμου (γλυκόζη, λίπη, ισοτονικά διαλύματα). Ως αποτέλεσμα, οι ίνες  Τύπου Ι δεν παράγουν δυνάμεις μεγάλες ή γρήγορες όσο οι τύποι ταχείας συστολής, όμως αντέχουν πολύ στην κόπωση.

•    ΤΥΠΟΣ ΙΙΒ: Οι ίνες ταχείας συστολής έχουν το πιο υψηλό Vmax και παράγουν τη μεγαλύτερη δύναμη, όμως υφίστανται και το μεγαλύτερο ρυθμό κόπωσης. Οι ίνες Τύπου ΙΙβ ονομάζονται «γρήγορα γλυκολυτικές» επειδή βασίζονται πρωταρχικά στη γλυκόλυση (αναεροβικός μεταβολισμός) για καύσιμα. Η κύρια πηγή καυσίμου τους είναι το γλυκογόνο, κι εφόσον η γλυκόλυση είναι οδός ταχείας έκλυσης ενέργειας, μπορούν να καίνε γρήγορα τις αποθήκες γλυκογόνου. Το γλυκογόνο δεν μπορεί να αναπληρωθεί κατά τη διάρκεια της άσκησης και η εξάντλησή του έχει ως αποτέλεσμα την κόπωση.

•    ΤΥΠΟΣ ΙΙΑ: Οι μυϊκές ίνες Τύπου ΙΙα είναι οι ενδιάμεσες μυϊκές ίνες ταχείας συστολής. Αυτές οι «οξειδωγλυκολυτικές, ταχείας συστολής» μυϊκές ίνες μπορούν να θεωρηθούν ως μια διασταύρωση μεταξύ των μυϊκών ινών Τύπου I και Τύπου IΙβ καθώς έχουν τη δυνατότητα τόσο για αεροβικό όσο και για αναερόβιο μεταβολισμό. Οι μυϊκές ίνες Τύπου IΙα παράγουν περισσότερη δύναμη κι έχουν υψηλότερο Vmax από τον Τύπο Ι, μικρότερο όμως από τις μυϊκές ίνες Τύπου ΙΙβ. Έχουν χαμηλό ως μέτριο ρυθμό κόπωσης αναλόγως με την οδό ενέργειας και τα καύσιμα στα οποία στηρίζονται. Ίσως είναι οι πιο σημαντικές για τους ποδηλάτες αντοχής. Οι μυϊκές ίνες Τύπου IΙα μπορούν να εξασκηθούν ώστε να βελτιωθεί η αεροβική τους ικανότητα και να στηρίζονται σ' αυτήν ενώ αυξάνεται η αποδοτικότητα και μειώνεται ο ρυθμός κόπωσής τους.