Παρά την επανάσταση της προηγούμενης δεκαετίας στον επαγγελματικό εξοπλισμό που είναι πλέον διαθέσιμος στο ευρύ καταναλωτικό κοινό, υπήρχαν ακόμη μερικά πράγματα που ο μέσος ποδηλάτης δεν μπορούσε να «ακουμπήσει».

Παράδειγμα, τα tubular λάστιχα που κατασκεύαζε η Hutchinson ειδικά για τις επαγγελματικές ομάδες ήταν ένα προΐόν περιζήτητο, αλλά όχι πιά. Τα ελαστικά της Hutchinson τα οποία χαρακτηρίζονται ως Pro Tour είναι ακριβώς τα ίδια που χρησιμοποιούνται από το Lance και τη παρέα του στις νίκες της στα διάφορα Tours. Και από αυτή τη χρονιά, για πρώτη φορά θα είναι διαθέσιμα σε όλους τους καταναλωτές.

Ωστόσο είναι δικαιολογημένη μια τιμή γύρω στα 180 ευρώ για ένα και μόνο λάστιχο επαγγελματικών προδιαγραφών και πολλοί θα έσπευδαν να τα αγοράσουν. Αλλά πρέπει να βιαστείται, γιατί μονάχα 50 λάστιχα θα είναι διαθέσιμα στους καταναλωτές στις Η.Π.Α. και άλλα 500 σε παγκόσμιο επίπεδο. Άλλα 2 με 3 χιλιάδες Pro Tour λάστιχα θα πάνε σε ομάδες που σπονσοράρει η Hutchinson όπως οι Europcar, Fraçais de Jeux, και Spidertech. Υπάρχουν βέβαια ακόμα και μερικά που έχουν μείνει στα ποδήλατα του Lance  από τη προηγούμενη χρονιά (αυτό το χρόνο η RadioShack χρησιμοποιεί λάστιχα Challenge).

Αλλά τι γίνεται με την αποθήκευση ενός τέτοιου λάστιχου; Η Hutchinson συστήνει την αποθήκευση των λάστιχων για 6 μήνες πριν από τη χρήση αν είναι δυνατόν. Ο marketing manager της εταιρείας Levi Olsen λέει ότι τα λάστιχα θα είναι μια χαρά ακόμη και αν κάποιος δεν τα αποθηκεύσει, αλλά όμως για να μπορέσετε να τρέξετε με επαγγελματικές προδιαγραφές καλύτερα είναι να τα αφήστε πρώτα σε μια αποθήκη για 6 μήνες ή και περισσότερο!!

Είναι διαπιστωμένο ότι τα λάστιχα αυτά βελτιώνονται με το πέρασμα του χρόνου. Ο μηχανικός του Armstrong, Julien Devriese είχε φυλαγμένα μερικά από τα Hutchinson Pro Tour για τουλάχιστον 5 χρόνια πριν τοποθετηθούν σε ποδήλατο. Τα tubular έχουν ένα «ρομαντικό» στοιχείο, είναι τόση τέχνη όσο και επιστήμη. Το να τα αφήσει κάποιος να ωριμάσουν αποτελεί μια διαχρονική αξία η οποία δεν θα εκλείψει προς το παρόν.  Η  αποτελεσματικότητα της ωρίμανσης ποικίλει ανάλογα με το προϊόν. Σε ένα φτηνό ελαστικό χαμηλών προδιαγραφών που το εξωτερικό λάστιχο έχει θερμανθεί και "χυθεί" για να δημιουργηθεί το πέλμα (βουλκανισμός), η "ωρίμανση" μπορεί στη πραγματικότητα να αλλοιώσει το λάστιχο. Έτσι στη πραγματικότητα η αξία της φύλαξης οποιουδήποτε λάστιχου είναι κάτι συζητήσιμο.  

Αλλά σε ένα υψηλής ποιότητας ελαστικό, η "ωρίμανση" βοηθά. Αυτά τα λάστιχα χρησιμοποιούν μια επίστρωση φυσικού καουτσούκ, πάνω σε λινά από μετάξι και βαμβάκι. Η κόλα που "συγκρατεί" αυτά τα μέρη σκληραίνει όλο και περισσότερο όσο στεγνώνει. Αυτή η σκλήρυνση αυξάνει την αντοχή σε ενδεχόμενο κόψιμο ή τρύπημα του ελαστικού, αλλά τα πλαϊνά παραμένουν εύκαμπτα και έτσι δεν επηρεάζεται η αντίσταση κύλησης και η αίσθηση.

Αντίθετα το αποτέλεσμα της ωρίμανσης ενός φτηνού λάστιχου είναι η φθορά του, δηλαδή η μείωση της αντίστασης σε τρύπημα, η πιο γρήγορη παλαίωσή του, η σκληρή αίσθηση και βέβαια η λιγότερη αντοχή.

Συνοψίζοντας, αν έχετε ακριβά λάστιχα, κατασκευασμένα με κλασικό τρόπο από βαμβάκι ή πολυεστέρα, κολλημένα μέρη και φυσικό καουτσούκ, με το να τα αποθηκεύσετε για μερικούς μήνες θα τα κάνετε πιο εύκαμπτα και επίσης πιο ανθεκτικά στα κοψίματα και τα ενδεχόμενα σκάσιματα. Εάν όμως τα ελαστικά σας είναι φτηνα ή χρησιμοποιούν χαμηλής ποιότητας καουτσούκ μην προβληματίζεστε. Απλά αγοράστε καλύτερης ποιότητας ελαστικά.  

Πως θα αποθηκεύσετε ένα ελαστικό; Απλά βρείτε κάποιες κλιματικές συνθήκες παρόμοιες με αυτές που ισχύουν σε ένα κελάρι που διατηρείται κρασί, κάπου που να είναι σκοτεινά και να υπάρχει ελεγχόμενη θερμοκρασία και φουσκώστε τα κανονικά με πίεση από 40 έως 60 psi.