Σφενδάμη: κάτι τρέχει εδώ.

Τίποτα το ιδιαίτερο. Βγαίνοντας από την Εθνική και ανηφορίζοντας για Σφενδάμη, δεν υπάρχει κάτι που να σου τραβά τη προσοχή. Κανένα βουνό, κανένα βαθύσκιο δάσος, τίποτα το ιδιαίτερο. Ένα κλασικό αγροτικό τοπίο, με τους λόφους του γεμάτους χωράφια, και τα χωριά, χωριά προσφύγων από το Πόντο τα περισσότερα, χτισμένα στις πλαγιές, με τις ρεματιές και τα σύδενδρα, να διακόπτουν τη μονοτονία των λόφων.

ΜΑΡΤΗΣ ΓΔΑΡΤΗΣ

Μετά απο εναν μήνα καλής προετοιμασίας επέστρεψα στην Ελλάδα για να συνεχίσω την αγωνιστική μου πορεία. Σειρά έχουν δυο αγώνες outsports bike and run και ο Γύρος Θυσίας για να κλείσει και ο μήνας Μάρτιος.

Ενω είχα συνηθίσει να βγαίνω προπόνηση με τα κοντά στην Κύπρο, ερχόμενος εδω συνειδητοποίησα πως ο χειμώνας δεν έχει τελειώσει ακόμα...και αυτο το κατάλαβα καλύτερα στον πρώτο αγώνα, όνομα και πράγμα,στο Κρυονέρι. Μια καλή τοποθεσία για αγώνα, κοντά στο κέντρο με εύκολη πρόσβαση σε όσους αρέσει το άθλημα. Στον αγωνιστικό τομέα ομως,για να είσαι σίγουρος οτι εχεις περάσει απο ολα τα check point έπρεπε να τρέχεις με το garmin...με απλά λόγια χάθηκα και μαζί με εμένα και 30 βαθμοί!

Τοπικό Πρωτάθλημα ΕΠΟΣΚ …μετά βασάνων και νέο πανελλήνιο ρεκόρ ….

Πραγματοποιήθηκε το τοπικό της ΕΠΟΣΚ στα αγωνίσματα αντοχής, μετά μεγάλων βασάνων, από πολέμιους της ποδηλασίας για την εμπόδισή του.

 Επιθυμία των υπολοίπων τοπικών ανά την Ελλάδα ήταν να γίνουν όλα τα τοπικά μαζί και σε περιορισμένα αγωνίσματα για λόγους ισονομίας λέγανε. Δηλαδή επειδή κάποια τοπική έχει μικρό αριθμό ποδηλατών και δεν μπορεί να κάνει όλα τα αγωνίσματα θα πρέπει και οι άλλες τοπικές να κάνουν το ίδιο. Αν δεν είναι για γέλια αυτή η νοοτροπία είναι οπωσδήποτε για κλάματα. Δηλαδή αντί  ο υποδεέστερος να γίνει καλύτερος ο καλύτερος να γίνει υποδεέστερος …( να ψοφήσει η κατσίκα του γείτονα… άρε Ελλαδάρα…) .
Περισσότερα..

ATHENS TRACK 2010 ........

Πολύ άγχος, αγωνία ….βλέπετε και τα σχόλια κάποιων ότι εγκληματούμε που θα βάλουμε μικρά παιδιά να τρέξουν σκράτς …. μέχρι να τελειώσουν οι αγώνες ….ούφ …όλα πήγαν καλά …μάλλον πολύ καλά.

Νοιώθεις ξαφνιασμένος όταν έρχονται αθλητές και σε ευχαριστούν ….

Δηλαδή δεν κάναμε  και τίποτα σπουδαίο διότι ο σεβασμός στον κόπο του αθλητή, στην προσπάθεια του προπονητή, δίδεται κάνοντας αγώνες…. τι άλλο…..

Είχαμε και θεατές, για πρώτη φορά και μάλιστα πολλούς…. Περίπου 500 – 600 άτομα όλη τη μέρα…. Και μην μου πείτε τί λες διότι μόνο στην κάλπη και αφού τα ελέγξαμε ένα, ένα είχαν μαζευτεί 350 χαρτάκια (για την κλήρωση του ποδηλάτου). Ήταν και ενθουσιώδεις και για πρώτη φορά αθλητές αγωνίστηκαν κάτω από επευθυμίες…

Περισσότερα..

15 seconds...

Και να που φτάσαμε στα 15 δευτερόλεπτα πριν την εκίνηση...εκείνη την ώρα οι παλμοί ανεβαίνουν απο μόνοι τους, σταματάνε ολα και το μονο που σκέφτεσαι ειναι το σφύριγμα που θα ακούσεις για να ξεκινήσεις τον αγώνα!!

Κάπως ετσι αισθανόμουν και εγώ στην voroklini τον πρώτο αγώνα απο το φετινό sunshine cup!...Ολα ηταν στην θέση τους,τροφοδοσία, ανταλακτικές ρόδες (που τις χρειάστηκα τελικά...) ποδήλατο καθαρό και εγω στην πρώτη γραμμή με το ενα παπούτσι κουμπωμένο έτοιμος για το πέταγμα...