Σφενδάμη: κάτι τρέχει εδώ.

Τίποτα το ιδιαίτερο. Βγαίνοντας από την Εθνική και ανηφορίζοντας για Σφενδάμη, δεν υπάρχει κάτι που να σου τραβά τη προσοχή. Κανένα βουνό, κανένα βαθύσκιο δάσος, τίποτα το ιδιαίτερο. Ένα κλασικό αγροτικό τοπίο, με τους λόφους του γεμάτους χωράφια, και τα χωριά, χωριά προσφύγων από το Πόντο τα περισσότερα, χτισμένα στις πλαγιές, με τις ρεματιές και τα σύδενδρα, να διακόπτουν τη μονοτονία των λόφων.

Και πάλι στον αέρα

Τελικά ο άνθρωπος πρώτα πεθαίνει και μετά του βγαίνει το χούι. Έμεινα μερικούς μήνες χωρίς κάποιο κανάλι επικοινωνίας μαζί σας και αστεία-αστεία δε μπόρεσα να αποφύγω το στερητικό σύνδρομο. Ομολογώ ότι τα τελευταία χρόνια, το διαδύκτιο, έχει προσελκύσει ένα μεγάλο μέρος των ενδιαφερόντων μου. Ειδικά το τελευταίο χρόνο, όλο και περισσότερες ώρες ..βυθιζόμουν σε μια οθόνη, τόσο που χρειάστηκε να πάρω ένα pc όσο γινόταν πιο αθόρυβο, γιατί κάθε βράδυ το κεφάλι μου πλέον βούιζε.

Αυτά τα λεω βέβαια για να δικαιολογήσω τη γέννηση αυτής της ιστοσελίδας, η οποία είναι πάνω – κάτω, ότι θα ήθελα κι εγώ να βλέπω στο διαδύκτιο και απλά δεν το έβλεπα. Έχοντας φτιάξει ήδη μια πετυχημένη – κατά γενική ομολογία – ιστοσελίδα (podilatismag), η οποία είχε όμως «ταβανώσει» σε επισκεψιμότητα, έψαχνα για κάτι, που θα ενδιέφερε πραγματικά όλο αυτό το κόσμο που τα τελευταία δυο-τρία χρόνια έχει ανατρέψει το –γιατί να το κρύψουμε- μίζερο κλίμα που επικρατούσε πάντα στο χώρο μας. Καλά τα μετάλλια που φέρνει η εθνική πίστας και οι «αποκλειστικές» φωτό από το πρωτάθλημα δρόμου, αλλά σίγουρα χρειαζόταν, κάτι πολύ περισσότερο.