| PARIS – ROUBAIX 2011 Ο νεροκουβαλητής που στέφθηκε βασιλιάς. |
| Δευτέρα 18/04/11 20:27 | |||
|
Πραγματικά όμως όλοι χαρήκαμε, ιδιαίτερα διότι νίκησε ένας αθλητής, που δεν κάνει τίποτε άλλο στους μεγάλους αγώνες από το να κουβαλάει νερά, να βοηθά τους άλλους, να τον φέρνουν πίσω κοντά στους αρχηγούς και αν πέσει ε! δεν τρέχει και τίποτα. Τελευταία φορά που οι team manager του έδωσαν ελευθερία κινήσεων ήταν στον γύρο της Πολωνίας το 2007, όπου και τον κέρδισε. Βέβαια άλλο ο γύρος της Πολωνίας και άλλο μία νίκη στο Paris-Roubaix όπου παίρνουν μέρος οι καλύτεροι ποδηλάτες του κόσμου. Όλοι πριν τον αγώνα έδιναν τον Cancellara και τον Βoonen σαν τα φαβορί για την νίκη. Αν στον Γύρο της Φλάνδρας είχαμε το 97% των ποδηλατών εναντίον του Cancellara στο Paris-Roubaix είχαμε το 99%. Ο Αυστραλός O’Grady, νικητής το 2007, που κυρίως βοηθά τον Cancellara μέχρι το τέλος, αυτή την φορά τον βοήθησε μέχρι το 50ο χιλ. πριν το τερματισμό και τελικά βγήκε εκτός χρόνου. Συνολικά δύο ποδηλάτες της Leopard-Trek τερμάτισαν (Cancellara, Mortensen). Έτσι λοιπόν ο Ελβετός έπρεπε να αγωνιστεί μόνος και τα κατάφερε πάρα πολύ καλά αφού τερμάτισε 2ος με 19΄΄ πίσω από τον Vansummeren. Eίναι φανερή η αδυναμία της Leopard-Trek, ομάδας του Cancellara να διαχειριστεί αυτόν τον κορυφαίο ποδηλάτη του κόσμου. Τα ίδια έγιναν και στο γύρο της Φλάνδρας και εν μέρει στο Μιλάνο-Σανρέμο. Παρόλα αυτά ο Cancellara έδειξε ότι και μόνος του τα καταφέρνει, αφού ανέβηκε και στις τρεις κλασικές στο podium. 2ος στοΜιλάνο- Σανρέμο 3ος στον γύρο της Φλάνδρας και 2ος στο Παρίσι-Ρουμπαί.  Αντίθετα όσο ήταν στην Saxo Bank, την ομάδα του πανούργου Δανού B.Riis (του αποκαλούμενου μίστερ sixty, γιατί ο αιματοκρίτης του όταν αγωνιζόταν ήταν πάντα πάνω από 60 !!) η κατάσταση ήταν διαφορετική.Η τακτική του Riis αλλά και η σημαντική βοήθεια των άλλων της ομάδας έδινε στον Cancellara σημαντικό πλεονέκτημα, χωρίς να παραβλέπουμε τα ατσάλινα πόδια και πνευμόνια του. Η αποχώρηση του Cancellara από την Saxo έγινε κυρίως λόγω Contador. Βέβαια ούτε ο Cancellara μπορεί να κερδίσει το Tour και ούτε ο Contador τo Paris-Roubaix. Δεν είναι δυνατόν όμως τα δύο κορυφαία ονόματα της παγκόσμιας ποδηλασίας να βρίσκονται στην ίδια ομάδα. Να θυμίσω τι γινόταν στην Astana με τον Contador και τον Armstrong. Οι μέθοδοι προπόνησης του Riis δεν ήταν ποτέ πρόβλημα για τον Cancellara, αν και θυμίζουν εκπαίδευση βατραχανθρώπων του Αμερικάνικου Ναυτικού. Ο Αγώνας 4 διαδοχικές επιθέσεις 30 χιλ. πριν το τερματισμό έκανε ο Cancellara . Hταν η τελευταία του ευκαιρία για να πλησιάσει και να νικήσει. Στο γράφημα βλέπουμε ακριβώς σε ποια σημεία έκανε τις επιθέσεις και πόσο μείωνε την χρονική διαφορά του από τον Vansummeren καθώς και την τελική απόσπαση του Vansummeren στα 15,8 χιλ. από την γραμμή του τερματισμού.  Αυτό το Paris-Roybaix ήταν μια καταστροφή για την Βελγική ομάδα Quick Step του Boonen και του Chavanel.Στο δάσος του Arenberg, σε ένα από τα δύσκολα pave της διαδρομής, και 85 χιλ. πριν τον τερματισμό ο Boonen έχει μηχανικό πρόβλημα . Αυτό ήταν η αρχή του τέλους για τον Boonen. Κανείς από την ομάδα του δεν ήταν κοντά του να του δώσει το ποδήλατό του η την ρόδα του και το αυτοκίνητο της ομάδας του άργησε πάνω από ένα λεπτό, γεγονός απαράδεκτο για μία Βέλγική, τόσο έμπειρη ομάδα. Οι δε Γάλλοι δημοσιογράφοι της L’Equipe, βαθμολόγησαν την Quick Step με 0 στα 10!! 70 χιλ. πριν το φινάλε ο Boonen πέφτει και χτυπάει στο γόνατο και ξανά περιμένει το αυτοκίνητο της ομάδας. Το αυτοκίνητο έρχεται και ο Boonen μπαίνει μέσα και εγκαταλείπει . Ο άλλος αρχηγός της Quick Step λίγο πιο κάτω, στο 62ο χιλ. πριν τον τερματισμό έχει μία άσχημη πτώση, συνεχίζει αλλά έχει χάσει τα πάντα. Τερματίζει 38ος με 4:46 από τον νικητή. Η νίκη του Vansummeren ήταν η 54η για τους Βέλγους στο Paris-Roubaix. Ενας ακόμη στην μεγάλη λίστα των Φλαμανδών που έχουν κερδίσει το Roubaix (Βοοnen, van Petegem, Museeuw κτλ.) Mε 5 αστέρια, δηλ. το πιο δύσκολο pave της διαδρομής, ήταν αυτό του Carrefour de l’Arbre. Από εδώ αρχίζει η επίθεση του Vansummeren και κανείς δεν μπορεί να τον ακολουθήσει μέχρι το ποδηλατοδρόμιο του Roubaix. Tα 400 μέτρα της οβάλ τσιμεντένιας πίστας του Roubaix θα μείνουν αξέχαστα για τον Vansummeren. Όπως αξέχαστα θα μείνουν επίσης στον Βέλγο Roger Rosier νικητή το 1971 και στον Ολλανδό Servais Knaven νικητή το 2001. Και οι δύο αυτοί ανήκουν στην ίδια κατηγορία με τον φετινό νικητή (νεροκουβαλητές). 1η συμμετοχή του Mark Cavendish της HTC στο Παρίσι –Ρουμπαί και εγκατάλειψη. Μεγάλη όμως επιτυχία για την HTC, που κανείς δεν περίμενε να πρωταγωνιστήσει στον αγώνα. Ο Lars Bak 5ος και ο Bernhard Eisel 7ος . 57 χιλιόμετρα πριν τον τερματισμό πτώση ακόμη ενός φαβορί του Ιταλού F.Pozzato (δεύτερος το 2009), μαζί δε με αυτόν και ο Sagan νικητής του φετινού γύρου της Σαρδηνίας. Το ανεπίσημο ιατρικό δελτίο του φετινού Παρίσι-Ρουμπαί ήταν για ακόμη μία φορά γεμάτο περιστατικά. Πολλά τραύματα, πιθανά κατάγματα, εκδορές κτλ. Ο καλοκαιρινός καιρός κατά την διάρκεια του αγώνα, σε αντίθεση έτσι όπως έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε τους ποδηλάτες μαύρους από την λάσπη, αύξησε την μέση ταχύτητα του αγώνα με αποτέλεσμα να υπάρχουν πολλές πτώσεις και εγκαταλείψεις. Η μέση ταχύτητα του νικητή ήταν 42,126 χιλ./ώρα για τα 258 χιλ. του αγώνα. Συγκριτικά και ιστορικά αναφέρω ότι η μέση ταχύτητα στον ίδιο αγώνα το 1990 ήταν 34,855 χιλ/ώρα, αλλά για 265,5 χιλ. Νικητής τότε ήταν ο Βέλγος Eddy Planckaert με διαφορά ελάχιστων χιλιοστών, όπως έδειξε το photofinish από τον Καναδό Steve Bauer. Tο Carrefour del’Arbre 2100 μέτρα μήκους , βρίσκεται ακριβώς δίπλα και παράλληλα στα Βελγικά σύνορα Εδώ χιλιάδες Βέλγοι περίμεναν τον Boonen με την χαρακτηριστική σημαία της Φλάνδρας με το μαύρο λιοντάρι σε κίτρινο φόντο . Μπορεί να μην είδαν τον Boonen αλλά αποζημιώθηκαν και χάρηκαν πολύ περισσότερο όταν είδαν να περνάει από εκεί πρώτος ο Vansummeren. Aλλη μια φορά οι Βέλγοι ποδηλάτες έδειξαν πόσο σκληροί είναι στους μονοήμερους αγώνες στο Βορρά. Μεγάλη έκπληξη ήταν και ο Ολλανδός Tjallingii της Rabobank που τερμάτισε 3ος χάνοντας στο τελικό σπρίντ από τον Cancellara. Ο Ελβετός Rast που έφτασε κι αυτός στο τελικό σπρίντ με τους δύο προηγούμενους τερμάτισε 4ος . Μια ακόμη απροσδόκητη έκπληξη Το Παρίσι- Ρουμπέ είναι 6 χρόνια πιο παλιό από τον γύρο της Γαλλίας . Έγινε για πρώτη φορά το 1896 ενώ ο γύρος το 1903. Στους ίδιους δρόμους που πέρασε ο στρατός του Ναπολέοντα διεξάγετε για πάνω από έναν αιώνα ο αγώνας Παρίσι- Ρουμπέ. Η εκκίνηση δίνεται από την ιστορική πόλη Compiegne . Ο αγώνας της «κόλασης του Βορρά» θα περιμένει και του χρόνου για 110 φορά τους καλύτερους ποδηλάτες του κόσμου, για να αναδειχθεί ένας ακόμη ήρωας . Tάσος Τσώνης
|
|||
| Planetbike |
